maandag, oktober 02, 2006

Ponderosa colony











Hello, how's everyone??

Afgelopen maandag ben ik dus naar het zuiden afgereisd en ben hier de afgelopen week aan het werk geweest bij Koos en Tammy Wijsbeek. Ik ben hier gekomen via Udo Roelofs, die hier voor een jaar aan het werk is.
Burbridge farms is 9000 acre (3600 hectare) groot, en er worden granen, bonen, erwten en bieten verbouwd. De graan en bonenoogst is hier al klaar, wat rest is nog een klein beetje erwten en dan nog 400 hectare bieten. Volgende week begint de bietencampagne, in 3 a 4 weken tijd wordt alles gerooid. Dit gaat dag en nacht door, komende week zit ik in de nachtploeg, whoeha...

Vandaag (zondag) zijn we naar de Ponderosa colony geweest, dit was zeer interessant.
In NL kennen we het begrip colony niet en is vanuit onze opvatting en gedachte ook wat vreemd. De Ponderosa colony is een woon en geloofsgemeenschap van 54 mensen (mannen, vrouwen en kinderen) met aan het hoofd de minister, dit is een door de colony gekozen persoon die als het ware de burgemeester en tevens de dominee van de colony is. Deze families wonen in rijtjeswoningen en krijgen geen loon, iedereen krijgt $100 zakgeld in de maand en kan daar zijn of haar hebbedingetjes van kopen. TV, internet, mobiele telefoons en radio zijn niet toegestaan, dit om al het kwade buiten hun leven te houden. Er is wel telefoon maar hiermee kan men hoofdzakelijk binnen de colony mee bellen, om naar ''buiten'' te bellen kunnen ze een telefoonkaart kopen van hun zakgeld en voor belangrijke telefoontjes kunnen ze naar de minster gaan om zijn telefoon te gebruiken.

Ook het eten wordt gezamelijk gedaan, in de centrale keuken wordt het eten door de vrouwen bereid om daarna in de gemeenschappelijke eetzaal verorberd te worden. Hierbij zitten de mannen en vrouwen gescheiden en de kinderen kunnen eten nadat de ouders klaar zijn. Het verschil tussen mannen en vrouwen is groot, emancipatie is hier een onbekend begrip.
Kinderen gaan naar school vanaf hun 5e tot aan hun 15e, op deze leeftijd zijn ze volgens de Candeese wet vrij om te kunnen gaan werken, binnen de colony moeten ze dan aan het werk.
De meisjes gaan in de huishouding en de jongens krijgen een job toegewezen. Dit is wel triest want het gezin waar wij waren, hiervan wou de man graag vrachtwagenchauffeur worden maar er was toendertijd behoefte aan iemand die de koeien ging doen. Hij is dus nu hoofd van de koeien maar vind het helemaal niet leuk en is dus zo gestressed als een garnaal....

De colony is dus helemaal zelfvoorzienend, het eten wordt zelf verbouwd, ze fokken koeien, kippen, varkens en ganzen, naaien hun eigen kleding, hebben hun eigen watervoorziening en bouwen hun eigen gebouwen. Een eigen brandweerauto ontbreekt ook niet. Al het materiaal waarmee het bedrijf gerund wordt is state of the art, dit is dus mogelijk doordat bijna al het geld wat verdiend wordt weer rechtstreeks in het bedrijf wordt geinvesteerd.

De kleding die hier gedragen wordt dus zelf gemaakt, de vrouwen dragen rokken en een hoofdkapje. Hun haar wordt in een knotje onder hun kapje gestopt en dit mag ook niet geknipt worden, haar tot op de enkels is vrij normaal. De mannen lopen altijd zwart gekleed en zodra zij trouwen dan moeten zij hun baard laten staan.

Al met al was het een zeer interesant bezoek en heeft het zeker indruk op mij gemaakt, deze manier van leven is voor ons heel apart en misschien ook wel moeilijk te begrijpen. Ik heb in elk geval wel bewondering voor deze mensen gekregen en zie er ook wel de voordelen van in maar de nadelen des te meer, ik ben inmiddels al teveel 'verwend'.....

Groeten,

Lasse

8 Comments:

At 2 oktober 2006 om 19:26, Blogger Dorien, Richard en Lars said...

Dat is een zeer interessant verhaal neef. Lijkt me ook heel apart leven in zo'n colony. Wij volgen je reisverhalen en die van Simone op de voet en vinden dit heel leuk om te lezen. Bedankt voor weer een bijdrage vanuit Canada. Succes met de nightshift (gaap) en tot een volgend verhaal.Veel plezier!!!

Groetjes,

Dorien, Lars en Richard

 
At 5 oktober 2006 om 09:57, Blogger pa brombeer said...

Moi Lasse
Mooie verhoalen van die oet Canada, terwiel t hier nogaal rusteg is ,of t mot aal wezen dat er wat extroa stro op stroat ligt noa t optreden van Normaal in Sibboeren, en dat er doar ook n
maishakseloar in braand vlogen is nait van Sportel denk ik aans haar k dat aal wel heurt van dien kameroad Hans. k Mot zeggen joe hebben doar wel de mooiste wichter
oetzörgt in de Ponderosa colony.
Moi hur wat n knappe stukken, t is
mor goud dast aal n scharreltje
hest en gain bril op, doardeur konden wie nog net zain wel Udo en Lasse wazzen.
De baitenoogst is hier nou ook vol
aan gaang, k was veurege week nog
even op d Eemshoaven woar de sukker
aanvoer aal weer op hoogtoeren
draait, heb doar ook nog even wat
slibtongkjes bie ain van mien kameroaden versieren kint, wel weer n dikke pokkel waark om dij dingen op te moaken, want t vel mot ter ja van baaide zieden òf mor wel aarg lekker, dat gaait dus aan dien neus veurbie want k denk nait dat joe doar veul vis eten.

k Stop nou mor weer om aandern ook
de kaans te geven om wat te schrieven, k zai trouwens naait veul van Hans wat tekst aangaait op dien weblog zol hai wel schrieven kinnen ????.

Veul plezaaier wieder doar en k mos nog even van dien moe zeggen
WEES VEURZICHTEG.

Moi
Pa en Ma Brombeer.

 
At 5 oktober 2006 om 17:09, Anonymous Anoniem said...

he hoi,

wat weer een verhalen, las. zo kennen we ze hier niet, hahaha. nogeen paar weken en dan zit dt avontuur er voor je op. wel super om steeds te lezen wat jou zoal van de straat houdt daar...
Groetjes vanuit het steeds kouder wordende siddeburen, waar de feestweek inmiddels aan de gang is..

liefs janine

 
At 6 oktober 2006 om 10:16, Anonymous Anoniem said...

hoi lasse

even een berichtje uit siddeburen.het is hier herfst aan het worden. de feestweek is in volle gang, druk gezellig.wat een verhaal lasse van de colony waar je een kijkje mogt nemen,lijkt me heel interesant om dat mee temaken hoe die mensen leven en denken. wij met onze vrij heden kunnen deze leef wijze maar moeilijk begrijpen vooral de jeugd. lasse wees voorzichtig tijdens je werkzaam heden zzz zzz de gr piet en stieneke

 
At 6 oktober 2006 om 11:19, Blogger sandra said...

Hmmm interessant: klinkt een beetje zoals de amish gemeenscahp. nou ja zolang ze er zelf okay vinden..
Zou jij wel fijn vinden he simoontje voor je koken en wassen, ha ha
werkse nog in de night shift (val niet in slaap)

groetjes

 
At 7 oktober 2006 om 11:54, Blogger simone said...

He laiverdje!!!

Ik ben inmiddels weer in het bewoonde gedeelte van auzie... met telefoon en internet haha... het was er wel super hoor, en bij jou ook zo te lezen!!! Nou popje nog veel plezier met je laatste weekjes

See You!!!

Dikke kus van je Jillaroo

 
At 9 oktober 2006 om 18:23, Anonymous Anoniem said...

Hey Lasse!!
Wat een bizar verhaal zeg! Vooral van dat inteelt en dat gezicht. Ik dacht laat ik een kijken hoe het aan de andere kant van de wereld gaat, even een leuk verhaal lezen, maar dit is andere koek!! Toch ook wel mooi om dit te hebben meegemaakt, kom je niet vaak tegen! Dus je gaat bijna naar Australie, gaaf man!
Ik blijf voorlopig nog even in South Africa, heb ook nog bijgeboekt, kan ik Mozambique en Swaziland ook nog even ontdekken haha! Wordt een warme kerst dit jaar! Leuk om je verhalen te lezen, we blijven elkaar volgen! Have fun!

Groetjes Christa

 
At 14 oktober 2006 om 18:52, Anonymous Anoniem said...

Gonna be some sweet sounds... comin' down.. from the night shift... ooooooooooooooeeehhh from the nigthshift... lalalla...

supercool Lasse... Dit ga je zeker van je leven NOOIT meer vergeten!!!

Ik stuiterde echt bijna van mn stoel bij het zien van de foto's en het lezen van je verhaal. Wat een voorrecht om daar dan ook een keer rond te kijken... Geweldig!

Groetjes Hen

 

Een reactie plaatsen

<< Home